Likdoorn of eksteroog: oorzaken, thuisremedies en wanneer naar de pedicure

Er zit een harde, pijnlijke plek onder je voetzool of op je teen. Drukken doet zeer. Lopen ook. En je weet niet precies wat het is een likdoorn, een eksteroog, of toch iets anders? Het maakt nogal wat uit, want de aanpak verschilt.

Likdoorn of eksteroog: wat is het verschil?

Allebei zijn het verdikkingen van de huid als reactie op langdurige druk of wrijving. Maar er is één duidelijk verschil: de plek en de textuur.

Het zwarte puntje in een likdoorn zijn kleine bloedvaatjes die door de druk zijn platgedrukt niet gevaarlijk, maar het maakt de kern wel zichtbaar voor de pedicure.

Waarom krijg je een likdoorn?

Een likdoorn is geen toeval. Je huid reageert op een plek die structureel te veel druk of wrijving krijgt. De huid verdikt zich als bescherming maar die verdikking drukt op het zenuwweefsel eronder, en dat doet pijn.

Veelvoorkomende oorzaken:

• Te strakke of te losse schoenen de voet schuift of wordt samengedrukt
• Hoge hakken het gewicht verschuift naar de bal van de voet
• Geen sokken Directe wrijving van de schoen op de huid
• Afwijkende teenstand zoals hamertenen, waarbij de teen structureel tegen de schoen drukt
• Veel staan of lopen beroepen waarbij je de hele dag op de been bent

Zolang de oorzaak blijft bestaan, komt een likdoorn terug ook als je hem verwijdert. Dat is precies waarom alleen afschaven niet genoeg is.

Thuisremedies: wat werkt en wat niet?

Er zijn genoeg middelen te koop bij de drogist. Maar niet alles is even slim zeker niet als je diabetes hebt, de huid al beschadigd is of de likdoorn diep zit.

Likdoornpleisters (salicylzuur)

Deze pleisters lossen de bovenste huidlagen op met salicylzuur. Ze werken bij kleine, oppervlakkige likdoorns, maar ze maken geen onderscheid tussen zieke en gezonde huid. Bij diabetes, slechte doorbloeding of open huid: niet gebruiken. Het zuur kan onbedoeld gezond weefsel beschadigen.

Voetenbad en puimsteen

Weken in warm water maakt de huid zachter, waarna je met een puimsteen of voetrasp de bovenste laag verwijdert. Dit verlicht tijdelijk de pijn, maar raakt de kern niet. De likdoorn is er de volgende week gewoon weer.

Zelf uitsnijden

Dit raden we sterk af. Zonder de juiste instrumenten en kennis snijd je snel te diep of raak je omliggende huid. Het risico op infectie is reëel zeker als de huid eenmaal open is.

Drukverlichting (donutpleisters, silicone teenhoesjes)

Dit is de verstandigste tijdelijke maatregel. Je vermindert de druk op de kern, wat de pijn verlicht. Het lost het probleem niet op, maar maakt lopen een stuk draaglijker terwijl je een afspraak regelt.

Likdoorn of wrat: zo zie je het verschil

Een harde plek op de voet is niet altijd een likdoorn. Wratten op de voetzool zien er vergelijkbaar uit, maar de oorzaak en de behandeling zijn compleet anders. Het onderscheid maak je met één eenvoudige test: druk van bovenaf of knijpen van opzij?

• Likdoorn: pijnlijk bij directe druk van bovenaf (lopen, indrukken) weinig pijn bij knijpen van opzij
• Wrat: pijnlijk bij knijpen van opzij minder pijn bij druk van bovenaf

Andere verschillen: een wrat is veroorzaakt door het HPV-virus en is besmettelijk. De zwarte puntjes in een wrat zijn verspreide kleine bloedvaatjes over het hele oppervlak bij een likdoorn zit het centrale zwarte puntje precies in het midden van de kern.

Een wrat behandel je niet met een likdoornpleister salicylzuur werkt anders op wrattenweefsel. En een likdoorn behandel je niet met bevriesbehandeling, wat juist wél bij wratten werkt. Twijfel je? Laat het beoordelen door een pedicure of huidtherapeut.

Kan een likdoorn vanzelf verdwijnen?

Bij kinderen soms wel hun huid reageert anders en de oorzaak (schoenen die ze ontgroeien) verdwijnt vanzelf. Bij volwassenen is het antwoord bijna altijd nee.

Zodra een kern gevormd is, verdikt de huid er steeds meer omheen. De kern gaat niet weg zolang de druk blijft. En de druk blijft, omdat je elke dag loopt.

Wisselen naar bredere of beter passende schoenen kan het proces vertragen maar bij een al gevormd eeltpunt lost dat de kern niet op.

Een likdoorn laten zitten: wat zijn de risico’s?

Voor de meeste mensen is een onbehandelde likdoorn vooral pijnlijk en vervelend. Maar er zijn situaties waarbij wachten echt geen goed idee is:

• Diabetes mellitus een verminderde doorbloeding en gevoeligheid maakt kleine wondjes gevaarlijk. Een onbehandelde likdoorn kan een ingang worden voor infectie zonder dat je het merkt.
• Looppatroon aanpassen je gaat automatisch anders lopen om de pijn te vermijden. Dat legt extra belasting op knie, heup en rug.
• Kern groeit dieper hoe langer je wacht, hoe dieper en groter de kern wordt, en hoe ingrijpender de behandeling.
• Bloeduitstorting of ontsteking bij een diepe kern kan druk leiden tot kleine bloedingen of een ontstekingsreactie in het omliggende weefsel.

Heb je geen diabetes en loopt de likdoorn niet open? Dan is er geen acute nood. Maar aangenaam lopen doe je er niet mee.

Likdoorns bij kinderen

Echte likdoorns bij kinderen zijn zeldzaam. Kinderen lopen anders, hebben zachtere huid en wisselen regelmatig van schoenmaat de druk die een likdoorn veroorzaakt, bouwt bij hen nauwelijks op.

Heeft een kind toch een pijnlijke harde plek op de voet? Dan is het vaker een wrat dan een likdoorn. Wratten komen bij kinderen juist wél regelmatig voor, omdat hun immuunsysteem nog gevoeliger is voor het HPV-virus. Een pedicure of huidtherapeut kan het onderscheid snel maken.

Gebruik bij kinderen in geen geval likdoornpleisters met salicylzuur die zijn niet bedoeld voor kinderen en kunnen gezonde huid beschadigen.

Wanneer is een pedicure de juiste stap?

Thuisremedies zijn een tijdelijke oplossing. Bij de pedicure wordt de kern volledig verwijderd zonder bloedverlies, zonder zuur en met de juiste instrumenten. Dat geeft direct verlichting.

Ga in ieder geval naar de pedicure als:

• de likdoorn al langer dan 4 tot 6 weken aanwezig is en niet verdwijnt
• je diabetes hebt of problemen met de doorbloeding in je voeten
• de huid rondom de kern open is of vocht afgeeft
• je looppatroon verandert door de pijn
• thuisremedies geen effect hebben of de klacht erger maken

Bij JMH de Huidkliniek verwijdert de pedicure de kern van de likdoorn vakkundig en geeft je daarna advies over schoengebruik en preventie. Lees meer over de werkwijze op de pagina likdoorns verwijderen bij JMH.

Meer informatie over pedicurebehandelingen en voetklachten vind je in de pedicure kennisbank van JMH.

Over de behandelaar

Bij JMH de Huidkliniek in Deventer worden likdoorns behandeld door Elaise of Marjan, onze gespecialiseerde pedicures. Elaise werkt met de PROVOET-certificering en heeft dagelijks ervaring met voetklachten als likdoorns, eeltverdikkingen en ingroeiende nagels. JMH werkt uitsluitend met steriel instrumentarium in een eigen pedicure-unit hygiëne en veiligheid staan daarbij voorop.

Veelgestelde vragen over likdoorns en eksterogen

Hoe kan ik zelf een likdoorn verwijderen?

De veiligste thuisoptie is een likdoornpleister met salicylzuur voor kleine, oppervlakkige likdoorns niet bij diabetes of open huid. Zelf uitsnijden is riskant en wordt afgeraden. Een pedicure verwijdert de kern volledig en zonder risico.

Kan een likdoorn vanzelf verdwijnen?

Bij volwassenen bijna nooit zodra de kern er is, blijft die zonder behandeling aanwezig. Bij kinderen verdwijnt een likdoorn soms wel vanzelf als de oorzaak wegvalt, zoals te kleine schoenen die worden vervangen.

Wat als je een likdoorn laat zitten?

De kern groeit geleidelijk dieper en de pijn neemt toe. Je gaat anders lopen om de druk te vermijden, wat overbelasting van knie of heup kan geven. Bij diabetes is een onbehandelde likdoorn een infectierisico dat ernstige gevolgen kan hebben.

Wat te doen bij een likdoorn bij een kind?

Controleer eerst de schoenen op maat en pasvorm. Gebruik geen salicylzuurpleisters bij kinderen. Bij aanhoudende klachten is een bezoek aan de pedicure de veiligste aanpak de kern wordt zonder zuur verwijderd.

Wat is het verschil tussen een likdoorn en een eksteroog?

Een likdoorn zit op de voetzool of bovenkant van de teen en is hard en droog. Een eksteroog ontstaat tussen de tenen door vocht en zweet, is zachter en witter van kleur. Beiden hebben een harde kern en doen pijn bij druk.

Is een likdoorn verwijderen bij de pedicure pijnlijk?

De behandeling zelf is weinig pijnlijk. De pedicure werkt laag voor laag naar de kern toe direct na de behandeling verdwijnt de drukpijn vaak al grotendeels. Er wordt geen verdoving gebruikt en er is geen bloed bij.

Komt een likdoorn terug na behandeling?

Dat kan, als de oorzaak niet wordt aangepakt. Na de behandeling geeft de pedicure advies over schoengebruik en preventie. Wie structureel op dezelfde plek druk heeft, heeft baat bij regelmatig pedicure-onderhoud gemiddeld elke 6 tot 12 weken.

Hoe zie ik of het een likdoorn of een wrat is?

Knijp de plek van opzij samen. Doet dat meer pijn dan indrukken van bovenaf? Dan is het waarschijnlijk een wrat. Een likdoorn is juist pijnlijk bij druk van bovenaf, niet bij knijpen van opzij. Bij twijfel laat een pedicure of huidtherapeut het beoordelen de behandeling verschilt namelijk volledig.

Last van een pijnlijke likdoorn of eksteroog?

Elaise beoordeelt de situatie en verwijdert de kern vakkundig zonder bloed, zonder zuur. Direct na de behandeling loopt de meeste mensen al een stuk makkelijker.

Bekijk de behandeling likdoorns verwijderen bij JMH of maak direct een afspraak via de website.